Peygamber efendimiz(s.a.v)  imanı  şöyle  tarif  etmiştir:''İman, Allah'tan başka ilah  olmadığına, Muhammed(s.a.v)'in  Allah'ın  kulu  ve  Resulü  olduğuna, Allah'ın  meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret  gününe, kadere, hayr ve şerr, iyilik  ve  kötülük  herşeyin Allah'ın  takdiri  ve  yaratmasıyla  olduğuna  inanmaktır.'' (Buhari,İman 37; Müslim,İman 1; Ebu  Davud, Sünnet 16)
   İmanın  esası  olan  bu  altı şey  Amentü'yü  oluşturmaktadır.
*İman esaslarına  topluca iman etmeye icmali  iman denir.
*İman  esaslarının  her  birini  açık  ve  geniş  bir  şekilde, ayrıntılı  olarak  kabul etmeye tafsili iman denir.
*Nasıl  ve  nice  olduğunu  hiç  incelemeden,  deliline  bakmadan, haber  verene  güvenerek iman  etmeye taklidi  iman denir.
*Bir  takım  dini ve  akli  delillerle kuvvetlendirilen  imana tahkiki iman  denir.
     İman  edip  etmeme  yönünden insanlar  3 kısımdır:
1. Müminler
2. Kafirler
3. Münafıklar
  Kur'an'da  müminler genelde iki  sınıfta  tanıtılmıştır. Birincisi, ''Ashab-ı Yemin''dir. Bunlar, ahirette amel defterlerini  sağ  taraftan  alıp sonuçta  cennete girecek  kimselerdir.İkinci  sınıf, ''Sabıkun'' sıfatıyla  tanıtılan ''Mukarrabun'' taifesidir. 
   Müminler  içinde, haram  olduğunu bildiği ve  öyle  inandığı halde  büyük  günah  işleyen kimseye fasık denir.
Herkes aynı  şeylere  iman  etmekle yükümlüdür. Ancak  her  kalbin marifeti, yakini, ilahi  tecellileri  müşahedesi, zikri, şükrü farklıdır. Bu  nedenle  bazılarının  imanı  daha  kuvvetli,  bazılarının da  zayıftır. Şu  ayetler imanın  artacağını  anlatmaktadır:
''Onlara  Allah'ın  ayetleri  okunduğu  zaman imanları  artar.'' (Enfal/2)
''İmanlarına  iman  katsınlar  diye  müminlerin  kalbine  sekinet  indiren  O'dur.'' (Fetih/4)
     Dilaver  Selvi,  İnanç  Esasları